Na twaalf jaar neem ik vandaag afscheid van de gemeenteraad van de gemeente Hardenberg. Twaalf jaar waarin ik het voorrecht heb gehad om mij in te zetten voor onze inwoners in al onze kernen, dorpen en de stad Hardenberg en voor onze toekomst.
Als ik terugkijk, zie ik niet alleen de vele vergaderingen — het zullen er ongetwijfeld vele honderden zijn geweest — maar vooral ook onze inwoners. Mensen met plannen, met dromen, met ideeën en soms ook met zorgen en frustraties. Ik zie ook de vele ondernemers in de diverse industrieën, waaronder de succesvolle maakindustrie, in de recreatie & toerisme en onze winkeliers. Ik zie ook de vele vrijwilligers in onze samenleving voor me. De bestuurders van Plaatselijke Belangen, de mantelzorgers, vrijwilligers in de hospice, vrijwilligers in onze kerken, in de sport, op schoolpleinen en bij het bouwen van de Vechtzompe.
Zij zijn het cement van onze samenleving. Aan hen draag ik mijn verkregen lintje op.
Het is precies, wat dit werk zo bijzonder maakt: Ik mocht vanuit deze rol 12 jaar in het midden van de samenleving staan.
Ik heb het raadswerk altijd met enthousiasme, motivatie, overtuiging en betrokkenheid gedaan. Niet omdat het altijd makkelijk was, maar juist omdat het ertoe doet. We maken hier keuzes die soms direct invloed hebben op het dagelijks leven van onze inwoners. Dat brengt verantwoordelijkheid met zich mee, maar ook dankbaarheid dat je die rol zoveel jaar hebt mogen vervullen.
Mijn ouders hebben mij geleerd, om te bidden voor situaties, gebeurtenissen en mensen die het moeilijk hebben. Dat hebben we binnen onze fractie in de afgelopen jaren ook vaak gedaan — voor inwoners die zorgen hebben, rondom ontwikkelingen in hun directe omgeving. Voor lastige en complexe situaties waarin oplossingen niet eenvoudig zijn.
Maar eerlijk is eerlijk: in de loop der jaren heb ik ook iets anders geleerd. Namelijk om niet alleen te bidden voor mensen die het moeilijk hebben, maar ook voor mensen die moeilijk doen.
En ik zeg dat met een glimlach, want ook dat hoort bij het raadswerk. Verschillen van inzicht, stevige discussies in de fractie, de raad en ook bij onze inwoners aan de keukentafel. Wat zijn zoute tranen en wat zijn krokodillentranen. Het is allemaal onderdeel van de democratie. En uiteindelijk proberen we allemaal, ieder op zijn eigen wijze, op te staan voor het goede.
Voorzitter ik heb op de mooiste portefeuilles profiel mogen maken. Wonen, Recreatie & Toerisme, Centrumontwikkeling, Kernenbeleid, Mobiliteit en o.a. Economie. Ben ervan overtuigd dat we over de afgelopen jaren, de juiste richtingen hebben gekozen en de juiste kaders hiervoor hebben vastgesteld.
Ik wil mijn directe collega’s binnen de fractie en binnen deze raad bedanken voor de samenwerking. De collega raadsleden van de agendacommissie voor onze open en eerlijke evaluaties. Voor toch ook de humor die er altijd was, tijdens deze overleggen en aan de sta tafels. Ik dank het college voor de samenwerking over de afgelopen jaren. Voor de open debatten die ik met eenieder van u mocht hebben. Ik dank de griffie voor hun onmisbare ondersteuning. Zonder het team griffieleden te kort te doen, maar een bijzondere dank voor Gedda en voor Frank. Ik sluit jullie in mijn hart.
En natuurlijk veel, heel veel dank aan mijn vrouw Sophia en mijn kinderen. Dank voor al die jaren, waarin jullie mij de ruimte en steun hebben gegeven om dit werk te doen. Het was soms veel en intensief. Dank voor de ontelbare evaluaties Sophia….tot soms diep in de nacht..
Ik neem afscheid met een gevoel van dankbaarheid en vertrouwen. Dankbaarheid voor wat is geweest, en vertrouwen in wat nog komt — voor onze mooie gemeente, maar ook privé voor ons gezin.
Ik wens u allen wijsheid, verbinding en geluk toe, voor elkaar én voor uzelf. Dank u wel.
